Ahoz bai, eskuekin ez
Bi LHE, ehunka mila sinadura, emaitza bera
Bi LHE , ehunka mila sinadura, eta erantzun bera: ezta eztabaidatu ere.
MPEHk 145.142 sinadurek babestutako LHE bat aurkeztu zuen, gutxieneko pentsioak LGSrekin parekatzeko. EAJk, PSEk eta Voxek kontra bozkatu zuten. EH Bildu eta Sumar bakarrik alde.
Hilabete batzuk geroago, gehiengo berak eragotzi zuen LGS propioaren LHEa, ia 140.000 sinadurarekin, eztabaidatzea ere.
Bi kasuetan, eztabaidan sartu gabe. Betoa azaltzera mugatu ziren.
Grebaren eguna: guztiarekin ados, protestarekin izan ezik
Lotsagabekeriaren gailurra martxoaren 17an iritsi zen.
Milaka pertsona kaleetan mobilizatzen ziren bitartean, Jaurlaritzak ukatutakoa eskatuz, Ubarretxena bozeramaileak adierazi zuen “Euskadik gutxieneko soldata propioa izan behar duela”, baina zehaztu zuen bidea ez dela “konfrontazioa, elkarrizketa soziala baizik”.
Torresek, bestalde, “gertakari puntualak” gaitzetsi zituen.
Herritar horiek kalera ateratzen diren egunean, beren aldarrikapenarekin “ados” daudela adierazten da. Partekatzen ez dena metodoa da. Elkarrizketa beti da bidea. Jarrera hori nabaritu gabe defendatzeko lotsagabekeria handia behar da.
Nafarroa: ezkerrak Voxekin bozkatzen duenean
Nafarroako Parlamentuan, PSNk, PPk, Contigo-Zurekinek, Voxek eta atxiki gabeko parlamentariak baztertu zuten LGS propio baten proposamena. PSN eta Contigo-Zurekin, Voxen bloke berean. Ez zen istripu bat izan: hautu bat izan zen.
Contigo-Zurekinek, bere burua ezkerreko federalistatzat duenak eta bere mintzaldia Manifestu Komunista aipatuz itxi zuenak, bere botoa justifikatu zuen esanez “klasearen interesa lehenesten dugula” eta ezin duela onartu nafar langile batek Estatuko gainerakoek baino baldintza hobeak izatea.
Marxismo bitxia, bizitzaren kostua lurralde guztietan berdina ez dela ahazten duena. Manifestu Komunistak ez zuen soldatak beherantz berdintzea proposatzen. Baina horrek irakurtzea eskatzen du, ez aipatzea.
Adierazpen bat, ez kontraesan bat
Euskal gehiengo sindikalak eta EHPMk bere izenez deitu zioten: antidemokratikoa. Eta lehiaren argudioa baztertu zuten: borondate politikoa balego, formulak egongo lirateke.
EAJk eta PSEk adierazi dute helburuekin ados daudela. PSNk gizarte aurrerapena defendatzen duela dio. Contigo-Zurekinek klasearen interesa lehenesten duela dio. Baina bozkatzeko unea iristen denean, gauzak dauden bezala mantentzea defendatzen dutenen alde jartzen dira denak.
Ez da kontraesana. Adierazpen bat da.