Emakume Pentsiodunak: Duintasun eta Konpromiso Sozialaren Adibidea

Puntu eta jarrai

Azaroaren 21erako Gasteizen deitutako Euskal Herriko Emakume Pentsiodunen V. Asanbladak antolaketa-topaketa bat baino askoz gehiago ordezkatzen du. Esperientzia eta jakinduria kolektibotik abiatuta, erresistentzia duineko eta proposamen eraldatzaileko espazio bat eraikitzen jakin duen mugimenduaren adierazpen bizia da.

Diseinatu duten gai-zerrenda, berez, manifestu bat da. Puntu bakoitzak mugimendu baten heldutasuna islatzen du, salaketarekin konformatzen ez dena, baizik eta alternatibak eraikitzen dituena. Hasierako aurkezpenetik La Koraren kantua amaierako kanturaino, emakume nagusien aurkako indarkeria matxistari buruzko eztabaidatik eta zainketen azterketatik pasatuz, emakume hauek erakusten dute pentsio duinen aldeko borroka gizarte justuago baten aldeko borrokatik bereiztezina dela.

Interpelatzen eta Eraikitzen duen Egitaraua

Iratxe Herrera Zaraterekin emakume nagusien aurkako indarkeria matxistari buruz egindako hitzaldi-eztabaidak denbora luzeegian isildutako errealitate bat agerian uzten du. Emakume horiek pentsio duinak ez ezik, adin guztietan indarkeriarik gabeko bizitza izateko eskubidea ere aldarrikatzen dute. Gai honi belaunaldi-esperientzia propioa dela-eta heltzeko ausardia ekintza kolektibo ausarta da.

Egoerak, iritziak eta proposamenak partekatzeko HEL-ILP guneak mugimenduaren bokazio demokratikoa eta parte-hartzailea erakusten du. Ez dute inposatzen, elkarrekin eraikitzen dute. Ez dute tribunatik aldarrikatzen, batzarretik ehuntzen dute.

Marta de los Hoyosen eta Itziar Usandizagaren poemak irakurtzeak denboran zehar irauten duen borroka oro elikatzen duen dimentsio kulturala eta emozionala sartzen du. Emakume hauek badakite erresistentzia edertasunez ere elikatzen dela, hitz poetikoz, emozio partekatuz.

Bost Batzar, Gora Bidean

“Prekarietateari aurre egiteko borrokatzeko modu berriak” bilatzen zituzten lehen batzar hartatik bosgarren deialdi honetara arte, egindako bidea eredugarria da. Emakumeri zainketei buruzko hamar puntuko dekalogoa aurkeztu diote, pentsioen aldeko borroka zaintza duinetarako eskubide unibertsalarekin lotu dute, pentsioen sisteman dagoen genero-arrakala salatu dute eta ekonomikoa, soziala eta feminista elkarloturik duen diskurtso bat eraiki dute.

Ana Tere Díazek adierazi zuen bezala: “Emakume pentsiodunok zaintza duin eta pentsioak bidezkoen eskubide unibertsal baten alde borrokatzen dugu”. Esaldi horretan programa politiko oso bat du: ez da egungo pentsioak hobetzea bakarrik, zaintzak prekarizatzen dituen eta hamarkadetan mantendu zituztenak zigortzen dituen gizarte-eredua eraldatzea ere bada.

Gizarte Osoarentzako Adibidea

Emakume hauek, bizitzaren zati handi bat beste pertsona batzuk zaintzeari eskaini ziotenak, familiei eta komunitateei eutsi zietenak, beren lana ikusezina eta ekarpen ekonomikoa ukatua zutela ikusi zutenak, bidegabekeriarekin konformatu ez izatea erabaki dute. Antolatu egin dira, ahotsa altxatu dute, proposamen zehatzak artikulatu dituzte.

Adina ez dela gizarte-eraldaketarako muga, esperientzia eta determinazio iturri baizik, erakusten dute. Sororitateak eta ekintza kolektiboak egitura injustuenei aurre egin diezaieketenaren froga dira. Zahartzeko beste modu bat posible dela erakusten dute: aktiboa, borrokalaria, solidarioa, eraikitzailea.

Euskal gizarteak ispilu bat du horietan begiratzeko. Sistemaren gabeziak bakarrik ez, herri-antolamenduaren potentzia, hitz partekatuaren indarra eta duintasun kolektiboaren aldeko borrokaren edertasuna ere islatzen dituen ispilu bat.

Datorren azaroaren 21ean, Gasteiz emakume-borroka honen agertoki berria izango da: feminoa, nagusia, jakinduna eta eraldatzailea. Han egongo dira, beti bezala, oroimenetik etorkizuna ehunduz, erakundetik duintasuna eraikiz, ¡EZ emakume nagusien aurkako indarkeria matxistari! oihukatuz, eta pentsioak eta zaintzak eskubideak direla, ez mesedeek.

Zorionak, emakumeak. Aurrera!