Errazabal egoitza. 14 urte gezurretan “Cortijo el Pilarsito”

Duintasuna-Gaurgeroan oso kezkatuta gaude Pilar ikastetxea zegoen lursail zaharrak hartuko dituen egoitza berriaren proiektuarekin eta kudeaketarekin.

Errezabal egoitzaren historia herri honetako hainbestetako bat da: gezurren, bete gabeko promesen, engainuen eta elkarren artean gurutzatutako interesen historia; non interes nagusia ez baita inoiz pertsonen ongizatea, baizik eta horrekin zerikusirik ez duten beste batzuk.

2009ko martxoan onartu zuen Elgoibarko Udalbatzak Elizbarrutiak El Pilar ikastetxea izan zenaren dohaintza. Dohaintza horren bidez, Elgoibarko parrokiak Elizbarrutiarekin eta ikasleen gurasoen elkartearekin zuen 72.000 euroko zorra ordaintzen zen.

2009ko urrian, lehiaketara atera zen oinarrizko proiektuaren idazketa: 144-180 pertsona artatzeko gaitasuna duen adinekoentzako egoitza. Lizitazioa 191.800 eurokoa zen (benetako kostuak ez dira ezagutzen). Garai hartako Elgoibarko alkateak, Etxeberri jaunak, esan zuen egoitza 2014. urtean gauzatuko zela.

2013ko irailean esleitu zioten eraikina eraisteko lana Murgil Eraikuntzak enpresari. Obrak egiteko 157.188 euroko aurrekontua eta bi hilabete inguruko epea ezarri zioten.

Urte hauetan guztietan hainbat agintari politikok erabili dute Elgoibarko egoitza hauteskunde-propaganda gisa. Olano ahaldun nagusia (txirrindularia ez, bestea), besteak beste, igaro dira Elgoibartik.

Tartean, “Etxean Bizi” bezalako proiektuak sortu ziren. Itxura ona zuen, baina inork ez daki zer gertatu zen, ezta emaitzak zeintzuk izan ziren ere. Kanpotik ideia ona zirudien: bakoitza bere etxean bizitzea. Ziur aski, dirua gastatu arte iraun zuen, baina non daude emaitzak? Zer gertatzen zen, betikoei ez zitzaiela negoziorik geratzen?

Hauteskunde kanpainan gaude (daude), denak balio du, baina errealitatea hor dago. Herritarrok gure etorkizunari dagozkion erabakietan parte hartzeko eskubidea dugu. Eta nahi dugun egoitza-ereduari buruz hitz egin, eztabaidatu eta erabaki nahi dugu. Gure eskubidea da eta erabili nahi dugu.

Ez dute eragozpenik beren proiektua salduz harrotzeko, 14 urte hauetan egindako kudeaketa lotsagarria izan denean. Argazkiak eta argazkiak eta itxurakeria. Hau al da adinekook zain dugun etorkizuna? Horrelako kudeatzaileekin ez dugu etorkizunik.

Gaur egun, egoitzetan egoiliarrak gaixoak dira, patologia desberdinak dituzten gaixoak. Hala ere, egoitzak ez daude klinika bat bezala prestatuta, eta pandemian gabezia hori larriki nabaritu zen.

Ez dago eztabaidarik. Ez dago herritarren parte-hartzerik. Bidegorri bat zein koloretan egin daitekeen ikusteko baino ez dago. 14 urteko gezurretan, egoitza ereduak aztertu, eztabaidatu eta sakondu zitezkeen. Elgoibartarrei “Etxean Bizi” programaren alde onak eta txarrak azal zekizkiekeen.

Orain, ziurrenik, egoitzaren obra egingo da (pandemian zehar egoitzak txikiak izan behar zirela esaten zenean, hobeto kudeatzen zirelako). Orain makro-egoitza proiektu batekin datoz, makro, munduko handiena, baina egia agerian geratzen da dirua non geratzen den aztertzean.

Aldundiak egoitza baten kudeaketa enpresa lagun bati ematen badio (3.000 euro egoiliar bakoitzeko), zer gertatzen da enpresaburuari kontuak ateratzen ez bazaizkio? Kitarakoa negozioa izateko? Argi dago nondik hasiko den murrizketen: langile kopurua, soldata txarragoak,, berogailu gutxiago, janari eskasagoa… Horien adibide ona da langileen greba luzea, non, besteak beste, egoiliar bakoitzarekin egoteko denbora gehiago eskatzen zuten.

Lurzoru publiko batean eraikin publiko bat eraikiko da zerbitzu publiko bat emateko, baina enpresa pribatu batek (Biarko?) egingo du negozioa, eta beste enpresa lagun batek eraikiko du (Amenabar? Edo beste eraikuntza-enpresa lagun batena?).

Lehenik eta behin, behar dugun egoitza ereduari buruzko eztabaida behar dugu. Uste dugu kudeaketa publikokoa izan behar duela. Negozioa egiten dugunok adinekoak izan behar dugu egoiliarren mesedetan, eta langileek lan duina izan behar dute, ez bakarrik haien alde, baita egoiliarrenganako zerbitzuaren kalitatean ere.