ERRETIRO ADINA GEHIAGO ATZERATZEKO AHALEGINAREN AURREAN
Toledoko Itunaren 12. Gomendioak – Erretiro-adina – Erretiro aurreratua atzeratzeko aukera murriztea eta zigortzea planteatzen du, benetako erretiro-adinarekin berdindu arte. Adierazi behar dugu gaur egun erretiroa 65 urte eta hilabete bateko batez besteko adin efektiboan dagoela.
Argi dago gomendioaren proposamenak zigor ekonomikoarekin amaitzeko borondatea islatzen duela, borondatezko erretiro aurreratua hartzeko eskubidearekin eta txanda-kontratuarekin, enpleguari eusteko, gazteei sarbidea errazteko eta ezagutza transferitzeko tresna eraginkorra baita.
Eta bitxiena da hori planteatzea erretiro-adina, eskubide pasibo osoekin, 66 urtetan dagoenean, 67 urterekin igarotzerakoan, eta une horretan 65 urterekin erretiratu ahal izango dira gutxienez 38 urte eta erdi kotizatu dituztenak. Eta, aldi berean, 12. gomendioak berak honako hau adierazten duenean: “Kotizazio-hutsuneak integratzeko prozedura berrikusiko da, lan-ibilbide gero eta zatituagoen errealitateari erantzuteko, batez ere behin-behinekotasunari lotuta, horrek kalte handia egiten baitie gazteei eta emakumeei, lan-bizitzan etenaldi gehiago izaten baitituzte batez beste”.
Argi dago Escrivá ministroaren gomendioan eta ondorengo asmoetan epe laburreko ikuspegia eta ekonomizista baino ez dela: urte gehiago lan eginez gero, urte gutxiago ordaindu beharko dira pentsioak, eta kotizazio altuei eusten jarraitzen dugu, oro har. Hori dela eta, eskubide pasibo osoekin erretiroa hartzeko adina gainditu dutenek jardunean jarraitzea ere proposatzen du.
Baina ikuspegia urrunago badoa, eta gurea badoa, ikusten dugu legezko adina gainditu duten pertsonak jardunean mantentzeko pizgarrietara jo behar dugula, kotizazioaren murrizketa gisa, eta, kasu askotan, langabezia-, kontribuzio- edo laguntza-prestazioak ordaintzen jarraitu behar dugula, denbora luzeagoan.
Gomendioaren proposamena eta adierazitako asmoa, gero Escrivák ukatu arren, Europar Batasunari zuzenduta dago, 25 urtetik beherakoen artean langabezia-tasarik altuena baitugu,% 39,9tik 2011eko otsailaren 28ra, Europako batez bestekoa% 18,8koa izanik. (Euskal Autonomia Erkidegoan% 35,7, gizonen% 31,1 eta emakumeen% 41,8).
Era berean, Escrivá jaunak ez luke ahaztu behar azken 8 urteetan bere bizilekua atzerrira eraman zuten gazteen kopurua % 79 handitu zela, eta, beraz, dagoeneko 700.000 pertsona baino gehiago joan zirela lan bila, hemen ez baitzuten aurkitzen nahiz eta, gehienetan, beren prestakuntza-ezagutza handia izan. Estatuarentzako kostu handiko prestakuntza-ezagutza. Unibertsitateko ikasle bakoitzaren prestakuntza, karrera bakarrik, batez beste 39.000 € kostatzen da, eta Lanbide Heziketako goi-mailako ikasle batena, gradu hori bakarrik, batez beste 13.000 €.
Argi eta garbi esan behar dugu ez erretiro-adina igotzeari, ez kotizazio-karrera luze baten ondoren erretiro aurreratua hartzeko aukera ukatzeari, ez gure gazteentzako etorkizun egonkorrik gabeko etorkizun batera kondenatzeari eta ez genero-arrakala handitzeari.
PENTSIONISTAK AURRERA
PENTSIONISTAK ARABA. Vitoria Gasteizen 2021eko apirilaren 12a