GIZARTE SEGURANTZAREN AUDITORIA ESKATZEN DUGU!
PENTSIO PUBLIKOEN DEFENTSAN
TOLEDO-PAKTUAREN JARRAIPENA EGITEKO BATZORDEAREN gomendio nagusia Espainiako Gobernuari kotizazio sozialen desbideratze sistematikoari amaiera emateko eskatzea da, prestazio ez-kontributiboak edo zerbitzu unibertsalak ordaintzeko. Horregatik, 2023a baino lehen Gizarte Segurantzaren finantza-defizita amaitzea eta Estatuak PENTSIOEN SISTEMA PUBLIKOarekin duen zor historikoa zehaztea eskatzen dute.
Iaz, KONTUEN AUZITEGIAK Gizarte Segurantzaren 1989tik 2013ra bitarteko kontuen FISKALIZAZIO-TXOSTENA argitaratu zuen. 155.500 milioi pareko (2013ko eurotan ari gara), gizarte-kotizazioetatik desbideratu ziren osasun-gastuak eta ordainsaririk gabeko osagarriak ordaintzeko, eta hori egin zen 24/1997 Legeak prestazioen izaeraren araberako finantza-bereizketa eskatzen zuen arren. Iruzur horrek GIZARTE SEGURANTZAKO ERRESERBA-FUNTSARI, hau da, PENTSIOEN ITSULAPIKOARI, eragin zion; izan ere, 2.000 eta 2.011 artean 68.000 milioi euro baino ez zituen bildu, eta hurrengo zortzi urteetan, hurrengo gobernuek ia hutsik utzi zituzten. Ministroak berak onartu duenez, iaz 22.300 milioi euro gastatu dira Gizarte Segurantzan, besteak beste, kudeaketa gastuak, enplegu politiken kotizazioen murrizketa eta seme-alabak jaiotzeagatik eta zaintzeagatik ematen diren prestazioak.
Urteetan zehar, ez zen eskrupulurik izan bizitza oso baten ondoren pentsio duina bermatzeko baliabideetan eskua sartzeko. Alderantziz, kotizazioen desbideratzea erabili zuten PENTSIOEN SISTEMA PUBLIKOA erasotzeko, eta 2011ko eta 2013ko PENTSIOEN ERREFORMEN bidez egin zuten, erretiro-adina atzeratuz bost milioi langabetu izan arren, pentsioa jaitsiz kalkulua egiteko urteak gehituz, eta iraunkortasun-faktore bat sortuz, urte gehien bizi izan ginena zigortuz. Sistema publikoa okertu zuten, diru publikoarekin sustatutako eta bankuek kudeatutako pentsio-funts pribatuetan aurreztu behar genuela konbentzitzeko. Urteetan zehar gu engainatzea lortu ez badute, ez dute orain egingo, langileok geure teilatuaren kontra harriak botatzea nahi baitute, lan-akordioen bidez pentsio-sistema osagarriak ezarriz. Ez diegu pentsioak negozio bihurtzen utziko, ezta osasuna, hezkuntza, mendekotasuna, etxebizitza edo pertsonentzako oinarrizko edozein behar ere.
Horregatik, Escrivá ministroari esaten diogu ez dugula 2023ra arte itxarongo, AUDITORIA PUBLIKOA eskatzen dugula, PENTSIOEN ITXULAPIKOAN sartu ez ziren kotizazio sozialen superabitak non dauden jakiteko, eta KONTUEN TRIBUNALAKIN betetzea eskatzen dugula, “Gizarte Segurantzak bere gain hartutako gastu ez-kontributiboen likidazioa gauzatuz”. Lan-urteetan zehar gure kotizazioak non gelditu diren jakiteko eskubidea dugu. Badakigu, gainera, Gizarte SEGURTASUNARI BURUZKO LEGE OROKORRAK PENTSIOEN SISTEMA PUBLIKOAK behar dituen ekarpenak egitera behartzen duela Estatua, eta horregatik baztertzen dugu maileguez hitz egitea, eta ez transferentziez, arlo publikoa pribatuaren alde ahultzeko asmoz.
Kalean eta borrokan jarraitu egin behar da, desberdintasunari eta bidegabekeriari buelta eman arte, gure aldarrikapenak lortu arte, batez ere 1.080 euroko gutxieneko pentsioa lortu arte, genero-arrakalarekin amaitu arte, 1.200 euroko gutxieneko soldata eta PENTSIOEN SISTEMA PUBLIKOA gardena, iraunkorra, nahikoa eta duina izan arte.
PENTSIONISTAK AURRERA
PENTSIONISTAK ARABA. Gasteiz 2021-06-07