GORA EMAKUME PENTSIODUNEN BORROKA

GORA EMAKUME PENTSIODUNEN BORROKA. BIZI IRAUTEAREN ALDEKO BORROKA. DUINTASUNAREN ALDEKO BORROKA.

Harmaila honetatik, astelehenero udaletxera joaten garen pertsona guztiei begiratzen diegu. Irudi hori ez da gure inguruko beste borroka sozial batzuena bezalakoa, hau da, iraunkortasunez borroka horretan parte hartzen duten emakumeen parte-hartze handia.

Emakume pentsiodunak, adinekoak, askotarikoak, borrokalariak, ikusten ez direnak, borroka hau berezkotzat hartu dugu.

Zerk mugiarazten gaitu adineko eta oso adin handiko emakumeei, erretiratu berriei, astelehenetan kontzentratzeko, meteorologiari eta covid-ak kutsatzearen beldurrari jaramonik egin gabe?

Bizi irauteak mugiarazten gaitu

Askotan eman ditugu zifrak hiru urte hauetan, esan dugu emakumeen pentsioen batez bestekoa gizonena baino ia % 35 txikiagoa dela, emakume pentsiodun gehienek hilean 700 eurora iristen ez diren alarguntasun-pentsioak dituztela, bizitza osoan gure familiak edo bizitzaren zaintzan jardun ondoren ez dugu pentsiorik jasotzeko eskubiderik. Ezkutuko lanetan, prekarioetan aritu gara, inolako eskubiderik gabe. GURE HERRIETAKO MILAKA EMAKUMEK POBREZIARA BULTZATZEN GAITUZTEN BIZI-BALDINTZEZ HITZ EGIN DUGU.

Baina, era berean, erakutsi dugu bidegabekeria sozial handi hori jasan arren, ezinbestekoak garela borroka hau aurrera eramateko. Prekarietatean bizitzeak ez gaitu pertsona ikusezin bihurtzen. Merezi ditugun bizi-baldintzen alde borrokatzeko indarra dugu, landu egin dugulako. Erakutsi dugu hau dela gure plaza, badakigu non egon behar dugun eta non egon nahi dugun, gure jendearekin. Horregatik, astero itzultzen gara, hilero… Izan ere, borroka horri esker, bizitza duina lortzeko ilusioari eustea ahalbidetzen digu.

Inork ez dezala zalantzarik izan, Bilboko adineko emakumeok gizarte honentzat doan egin dugun lana aitortzea lortuko dugu, 1080 euroko gutxieneko pentsioak, 1.200 euroko gutxieneko soldatak.

INORK EZIN DIGU LAPURTU BORROKATZEAREN DUINTASUNA, ETORKIZUN HOBE BATEN ILUSIOA.