Kalitatezko arretarako zerbitzuak eta prestazioak indartzea ( 2 zk. )

“Aurreko artikuluarekin jarraituz, zaintzari buruzko apunteak (2. zk.) aurkezten ditugu, eztabaida pizteko. Testu hauek hainbat behatokiren bildumak dira. “

Jarduera-eremua: Zerbitzu eta prestazio malguak eta kalitatezkoak indartuz.

Desinstituzionalizazio-prozesu erreal eta eraginkorrak sustatzea, beste zerbitzu eta laguntza batzuk indartzearekin batera, pertsonen zentraltasunaren eta autonomiaren logika bikoitzetik abiatuta, baita arretaren logika bikoitzetik abiatuta ere, ahal den neurrian, etxean eta komunitatean, zaintzak familiarizatzeko eta feminizatzeko arriskua saihesteko; hau da, familia-inguruneko emakumeek nagusiki beren gain hartzen jarraitzea. Horretarako, beharrezkoa da programak eta egutegiak ezartzea desinstituzionalizaziorantz eta komunitatean bizitza sustatzeko baliabide eta zerbitzu sorta berri baten garapenerantz aurrera egiteko. Igarotze-prozesu seguruak eta hautatuak bermatzea, pertsonek eurek erabaki dezaten beren bizilekua.

Laguntza pertsonala indartzea eta bultzatzea, iraupen luzeko zaintzak behar dituztenen bizitza independenteari eta komunitateari bereziki zuzendutako laguntza-baliabide gisa. Etxean jasotzen diren zainketa profesionaletarako sarbide eta aldaketa malgua ahalbidetuko duten formulak bultzatzea. Hori dela eta, gaur egungoak ez diren oinarrien gainean, Etxez etxeko Arreta Zerbitzuari lotutako Prestazio Ekonomikoa eta Laguntza Pertsonalerako Prestazio Ekonomikoa birdefinitu behar dira, eta azken hori bultzatu, bai eta berariaz etxeko zerbitzu profesionalak kontratatzera bideratutako prestazioak sortu ere. Gainera, mendekotasun-egoeran dauden pertsonei prestazio horiek kontratatzeko eta kudeatzeko prozesuetan laguntzea eta aholkatzea ahalbidetuko duten sistemak ezarri behar dira.

Autonomia eta Mendekotasun Arretarako Sistemaren (SAADen) prestazio ekonomikoen zenbatekoa eta ordu-intentsitatea handitzea, prestazioak pertsonen beharretara egokitzeko.

Familia Inguruneko Zaintzarako Prestazio Ekonomikoaren (PCEP) erregulazioa aldatzea, familia-zaintzaile bat egotetik edo ez egotetik loturarik gabeko mendekotasuna artatzeko prestazio ekonomiko bihurtuz.

Eguneko zentroen sarea handitzea; izan ere, zaintza-zentroen sarea osatzen dute, eta haien hedapena eta irisgarritasuna sustatu behar da, hurbileko espazio publiko gisa, pertsonak bere komunitatean parte hartzea eta inguruko beste pertsona batzuekiko interakzioa eta konexioa erraztuko duten eguneko zerbitzu komunitarioen ereduetara bideratuz.

Eguneko zentroetako zerbitzuak eta ordutegiak malgutzea, zentro horiek pertsonen premietara eta hurbiltasunera egokitu daitezen, zentrotik eta zentroraino garraio-zerbitzu nahikoak eta egokiak gaituz, erabiltzaileek bertara sartzeko aukera izan dezaten.

Ostatu hartzeko formula alternatiboak bultzatzea, laguntzekin, eta egungo egoitza-arretaren eredua birorientatzea, arreta bizikidetza-unitateetan ahalik eta gehien pertsonalizatzen dela bermatuz.

Jarduera eremua: Gobernantza eta koordinazioa.

SAADen gobernantza-sistema hobetzea eta indartzea, printzipio eta adierazle komunen arteko akordio bateratuak eta inplementazio deszentralizatua eta emaitzen araberako konbergentzia konbinatzen dituzten berrikuntza instituzionalak bultzatuz, elkarrekiko ikaskuntzarako eta jardunbide egokien trukerako ebaluazio konparatiboetan oinarrituta.

Osasunaren arretaren, gizarte-zerbitzuen eta iraupen luzeko zainketen arteko koordinazioa indartzea, bai eta zaintzak eta laguntzak emateko mailak integratzea ere, lurraldeen berezitasunak kontuan hartuta, landa-eremuei arreta berezia eskainiz, pertsonak arretaren erdigunean jarriz eskubideen ikuspegia eta zainketen kalitatea bermatzeko bizi-zikloaren etapa guztietan. Eskura dauden zaintza-zerbitzuen eta azpiegituren mapa egitea, ase ez den eskaria aztertuta, lurraldeen arteko desberdintasunak eta erronka demografikoak kontuan hartuta.

Euskadiko Erkidegoko lurraldeetako balorazio-organoen osaera- eta jarduera-irizpide komunak adostea. Irizpide horiek publikoak izango dira beti, dinamikoak izan beharko dute eta arin eguneratu ahal izango dira eta eguneratu beharko dira, eta osatzen dituzten profesionalei prestakuntza soziosanitario egokia eta eguneratua eskatuko zaie.

Ondorio gisa, horrek guztiak esan nahi du zainketei benetan merezi duten balioa eman behar zaiela eta zaintzaileen lana aitortu behar zaiela. Horrek esan nahi du zaintzaileen aitorpen ekonomikoa ere egin behar dela, lan-baldintza duinak eta kalitatezkoak eman behar zaizkiela, eta prestakuntza eta trebakuntza egokia eman behar zaiela. Eredu berri baterantz aurrera egitea zeregin konplexua da, egungo laguntza-erakundeak eraldatzea baitakar, eta Administrazio Publikoen lidergo argia eskatzen du, nahitaez erakundeen, gizarte-eragileen, familien eta eragindako pertsonen parte-hartzea eta inplikazioa izan behar duena.