Koronabirusa eta biolentzia matxista: pandemia bikoitza.
Emakumea eta adinekoa izatea indarkeria matxista jasateko arrisku handiko faktoreak dira, eta oso modu desberdinetan agertzen dira: tratu-txar fisikoak, umiliazioak, irainak, diruaren kontrola, sexu-abusuak eta hilketa, menderatzeko modurik muturrekoena den aldetik.
Adin nagusiko emakumeak dira, eta, kasu askotan, mendekotasun-maila desberdinak dauzkate, eta senarrek, bikoteek, seme-alabek eta artatzen dituzten pertsonek abusuak egiten dizkiete.
65 urtetik gorako genero-indarkeriaren biktimen %40ak 40 urte baino gehiagoz jasan izan dute.
Adineko emakumeen aurkako indarkeriak lehentasun politikoa izan behar du. Mugimendu feministaren borrokari eta salaketari esker, lortu dugu indarkeria hori esparru pribatutik ateratzea eta agenda politiko eta kolektiboetan sartzea, modu mugatuan bada ere, aldi berean erreakzio patriarkala eragiten duela.
Estatu espainoleko Gobernuaren Ordezkaritzak egindako “Emakumeen Aurkako Indarkeria”-ri buruzko makroinkestaren arabera, adineko emakumeok gehien izkutatzen dugu jasandako indarkeria, geure burua defendatzeko zailtasun gehien dugun kolektiboa izanik. Izan ere, sinestunak izateko mesfidantzak, salatzeko beldurrak, zaurgarritasun-egoerak eta lotsak sumisioa eta isiltasuna areagotzen dituzte.
Konfinamenduak indarkeriaren biktimak beren erasotzaileekin batera giltzapetu ditu. Emakume horiek bi pandemiari egin behar diete aurre: Covid-19 eta indarkeria matxistari, eta zailtasun bereziak dituzte beren etxeetatik irten eta salatzeko. Ikusezin egiten dira, erasotzailea erasotua sentitu ez dadin saiatuz.
Paradoxa handia da emakume askok, gomendatutako “distantzia sozialaren” denboran, beren etsai nagusienarekin eguneko 24 orduetan teilatu beraren azpian bizi behar izatea.
Alarma egoeran, martxoaren 14tik ekainaren 21era, Espainiako Estatuan 14.000 atxiloketa baino gehiago izan dira indarkeria matxistagatik, 12.000 salaketa baino gehiago, eta %60 hazi dira 016ra egindako kontsultak.
Horrek erabat kontraesaten die indarkeria matxista kasu isolatuen multzo gisa erakusten tematzen direnei, erasotzailea gaixoa dela edo pertsona gaiztoez, eroez edo atzerritarrez ari dela esatea, egiturazko indarkeria isildua delako errealitatea alde batera utzita, zeinak bere sustraiak desorekan eta gizarte patriarkalean hondoratzen baititu, zeinak ez baitira sistemaren salbuespenak, sistema bera baizik, sistema bera.
Estatuko erakundeek eta euskal erakundeek pilak jarri beharko lituzkete. Matxismoaren biktima diren emakumeei eta neskei arreta emateko bitartekoak, hezkuntza eta dirua eskaintzen.
Gobernuak esaten dituen 33 hilketa ofizialen aurka, Feminicidios.net webguneak 2020an gizonek egindako 68 feminizidio erregistratzen ditu, eta horietatik 31 dira 60 eta 90 urte arteko emakumeak. Gobernuek ez dituzte aintzat hartzen biktima izan diren beste 35 emakumeak eta neskatoak, erasotzaileak ez direlako haien bikotekideak edo bikotekide ohiak.
Emakume eta gizon pentsiodunak, zutik indarkeria matxistaren aurka.
Emakumeok aurrera!!!! Irailaren 21ean, astelehena