Orgazko batean sartzen zen gizon ausarta

1. Atala

Irudi perfektua

Imajina ezazue eszena. Ankara, NATOren goi-bileraren amaiera. Fokuak, banderak, Air Force One urdin zaharra pistan zain, antzerki-eszenatoki bateko dekoratua balitz bezala. Presidentea ezkerreko atetik igo, kamerei agur egin eta denek txalo. Berarekin batera, kazetariak, ministroren bat eta betiko gortea. Ezerk beldurtzen ez duen boterearen irudi perfektua.

Kontua da ezerk beldurtzen ez duen botere hori ez zihoala hegazkin hartan.

Argitu dezagun, badaezpada: Donald hau ez da komikietako ahatea. Beste Donald-a da. Nahiz eta, ikusitakoa ikusita, batzuetan zaila den biak bereiztea.

2. Atala

Ausarta edukiontzian

Ordezkaritza Ingalaterrarako bidean aireratzen ari zen bitartean, gizon indartsua —sare sozial batetik munduaren erdiari mehatxu egiten diona— hegazkinaren kontrako aldetik atera zuten, cateringeko edukiontzi batean tolestuta, kafe-termoen eta kanape-erretiluen artean, eta ezkutuan hirugarren hegazkin batera eraman zuten. Kazetariek eta haren inguruko jende gehienak uste zuten buruzagia haiekin zihoala. Ez zihoan. Haiek amu gisa erabili zituzten.

Irudia burutik kentzen saiatzen zara, baina ezin. Mundu libreko matxoa, paperezko ezpainzapien artean tolestuta, cateringeko orgatxoan turbulenziarik ez izateko otoitzean. Ganba-koktela kendu behar izan al zuten sartzeko? Hozkailuari segurtasun-uhala jarri al zioten? Historiak, xehetasunekin hain krudela den horrek, ez du erantzunik ematen. Baina gauza bat argi uzten du: matxoren harrokeria guztia, azkenean, erretiluen artean ezkutatutako koldar baten keinuan kabitzen zela.

Onena gero etorri zen, berak baieztatu zuenean, sorbaldak jasoz:

Lurreko gizonik boteretsuena, inori obeditzen ez dionaren itxurak egiten dituena, hitzik esan gabe obeditzen eta zerbitzuko atetik ateratzen. Matxoa jendaurrean; koldarra, egia orduan. Matxoa, bai, baina odola besteek jartzen dutenean bularra ateratzen duten horietakoa.

Hau guztia komedia bikaina izango litzateke —Zesarra erretiluen artean ezkutatuta—, baldin eta haren kasuan komedia beti modu berean amaituko ez balitz: argazkian agertzen ez diren hildakoekin.

3. Atala

Nor geratzen da hegazkinean

Izan ere, komeni da hegazkinean nor geratu zen begiratzea.

Kazetariak geratu ziren. Langileak geratu ziren. Eta, argitaratu denaren arabera, haren goi-kargudunetako batzuk ere geratu ziren; jakin gabe, mehatxua —oraingoan Iranetik zetorrena— betez gero, amu bihurtuak. Bera salbu; gainerakoak, ezkutu. Eta aireportuko maniobra txiki horretan doktrina oso bat kabitzen da: beti egon dadila beste gorputz bat arriskuaren eta boteretsuaren artean.

4. Atala

Benetako amuak

Benetako amuak urteak daramatzate hegan, eta ez dira inongo kronikatan agertzen. Mapatik sobera dauden herriak dira. Gaza da, inork ia izendatzeko ere trabarik hartzen ez duen milaka eta milaka hildakorekin. «Zehaztasun kirurgikoz» ospitaleen eta ogi-ilarren gainera erortzen diren bonben azpian dauden zibilak dira.

Jende arrunta dira —Palestinakoa, Iranekoa, hainbeste lekutakoak—, eta kontakizun baten figurante bihurtzen dituzte: kontakizun horretan indartsua beti dago salbu, eta faktura hegazkin ordezkorik ez duenak ordaintzen du.

Eta kontuz, ez baita gizon bakarra: makina bat da.

BPGaren puntuetan eta burtsako kapitalizazioan neurtzen den herrialde bat da; Irak hondakinetan eta Libano errautsetan utzi dituena; Vietnamen galdu zuena eta Afganistanen galdu zuena —dena ez baita garaipen izan—, baina handik igarotzen den leku guztietan basamortu bera uzten duena, kontakizuna nork irabazi duen gorabehera.

5. Atala

Ezagutzen ditugun inbaditzaileak

Guk, Euskal Herrian, ondo ezagutzen ditugu inbaditzaileak. Uda guztietan gure kostaldeetara iristen ikusten ditugu: dena itotzen duen eta azpian ezer hazten uzten ez duen alga; hondartzan lehorreratuta agertzen den karabela portugaldarra, bere edertasun pozoitsuarekin. Kanpotik datoz, kolonizatu, ukitzen dutena antzutzen dute eta bidean aurrera jarraitzen dute.

6. Atala

Herri lokartua

Azken galdera bat geratzen da, eta ez da haientzat. Guztia bere izenean egiten den gizartearentzat baizik. Presidentea cateringeko orgatxo batean ezkutatzen zen bitartean, nora begiratzen zuen herri estatubatuarrak? Lo al daude? Haiei ere esan diete dena ondo doala, buruzagia betiko hegazkinean doala, ibilbidea betikoa dela. Baina ez. Benetako hegaldia beste aldetik doa, ezkutuan, eta haiek lasai eserita jarraitzen dute hegazkin-amu horretan, inor abisatzeko traba egin gabe.

Gizon indartsua, antza, cateringeko orgatxo batean sartzen zen.

Edukiontzi bakar batean kabitzen ez den gauza bakarra hildakoen kopurua da.