Pentsidunen borrokarekin jarraitzearen garrantzia
Toledoko Itunaren erreformetan eta gomendioetan aurrerapenak zehaztuko dituen baldintzapen bat dago: Sistemaren finantza-egonkortasuna baldintza gisa eta hori bermatzeko Estatuaren ekarpen mugatuarena.
Adi egon behar dugu honako hauei dagokienez: pentsioen balioa handitzea, KPIari dagokionez; gutxieneko pentsioak LGSri erreferentzia egin beharrean pobreziaren atalaseari erreferentzia egiten dioten prestaziotzat hartzeko arriskua; alargun-pentsioari kontribuzio-izaera kentzeko arriskua; genero-arrakala murrizteko neurriak, sinbolikoak eta nahikoak baino ez direnak; ordezte-tasak jaisten jarraitzen du; erretiro-adina bizi-itxaropenarekin berdintzea… eta horretarako behar diren urteak etengabe atzeratzea.
Finantza-mundua gero eta gehiago sartzen ari da pentsio publikoei buruzko Europako politiketan, eta, bizitza-luzeraren, zor publikoaren, Baby-boomaren eta abarren irakurketa interesatua “pregoia” balitz egiten ari dira. Hori guztia PSPren aurka egiteko eta beraientzat inolaz nahi ez dituzten Plan Pribatuak sustatzeko.
Perspektiba horien aurrean, zer egin dezakegu EHPMk? EHPMren eta beste mugimendu pentsiodun eta sindikal batzuk kalean egoteak zenbait erreforma geldiaraztea eta iraultzea eta beste murrizketa batzuk onartzea eragotzi du. 2018ko hasierako erantzun jendetsuetatik haratago joaten jakin dugu. EHPM eraso baten aurrean erantzuteko egoeratik jarduera erasokor batera igaro da, bere errebindikazio-eremua eta erreferentzia soziala zabalduz.
EHPM-MPEH tresna plurala, integratzailea eta asanblearioa da, eta bere hutsune guztiekin ere, oso positiboa den antolakuntza errealitate bat jarri dugu zutik. Adineko pentsiodunok kolektibo borrokalari eta solidariotzat hartu dugu geure burua. Ez dute lortu gu indibidualtasunera eta gure bizi-baldintza duinak lortzea baldintzatzen duen jarrera pasibora eta kontenplatibora mugatzea.
Geure buruari galdetzen diogu nola jarraitu, noiz arte jarraituko dugu? Pentsioen eta soldaten aldeko borroka ez da amaituko lan-indarraren ustiapenean oinarritutako sistema ekonomikoa dagoen bitartean. Gure mugimendua aktiboa da langile-mugimenduarentzat, eta erreferentzia Estatuko eta Europako gainerako herrientzat.
EAEko eta Estatuko erakundeak eta Europako erakundeak interpelatzen jarraitu behar dugu. Ezinbestekoa da EHPM indartzea eta gizartean esku hartzeko eta erreferentzia izateko gaitasuna zabaltzea. Hazi egin behar dugu. Ona litzateke astelehenetan jende gehiago biltzea, eta garrantzitsua litzateke langileekin bat egitea, lan-eskubideak, soldata duinak eta pentsio duinak defendatzeko. Hori izango da gure lana uda ostean.
Askotan ez gara ohartzen gure mobilizazioek duten balioaz; beste sektore batzuek bai hartzen dituzte kontuan, eta guk geuk baino gehiago baloratzen dute. Prentsa ofizialaren zati baten isiltasuna horren lekuko da. Mobilizazioa ezinbestekoa da gure helburuak lortzeko.
Dinamika partekatuak adosten jarraitzea: ILPren ekimena. Estatuko Herri eta Komunitateen Ekintza Batasunean partekatutako ekimenak. Europa mailako topaketetan adostutako ekimenak.
Astelehenetako mobilizazioekin jarraitu behar da. “Des-informazio ofiziala” indargabetu behar da, Euskal Herriko Pentsiodunen Mugimenduak komunikazio-tresna propioak garatu behar ditu.
BERDIN DIO NORK GOBERNATU, GUK PENTSIOAK DEFENDATU
Gasteiz, 2024ko ekainaren 24a
