Zaintza-lanak dira ordaindu gabeko bakarrak jendartearen historian.

Zaintza-lanak dira ordaindu gabeko bakarrak jendartearen historian.

Ez dago emakumezkoen edo gizonezkoenak diren lanik. Hori eraikuntza bat da. Baina balorazioa ez da neutroa, ez normala, ezta naturala ere. Mundua gobernatzen duen sistema patriarkalak ezarria da, emakumeen lan-baldintzak beti okerragoak izan daitezen, edo gu geu izan gaitezen gizartearen zainketa- eta mantentze-lan guztien arduradunak.

Prekarietate egoera larrian bizi dira Euskal Herrian diru-sarrera txikiak dituzten adineko milaka emakume, pobreziaren mugaren azpitik biziraun behar dutenak.

Zer egin dugu gure bizitzan egoera honetan egoteko?

Lan egin!!

Etxeko lanetan. Dohainik. Seme-alabak eta adineko pertsonak zaintzen, gure bikotekideak etxera jornal bat ekartzen zuen bitartean.

Gure familiak zaintzen, ordainsaririk gabe, emakume ezkongabe askok egin duten bezala.

Ia eskubiderik ez duten etxeko langile gisa, edo gure erretiro-adina iristean diru-sarrera oso urriak dituztenak.

Ezkutuko ekonomian, inolako eskubiderik gabe.

Gure herrialdeetatik urrun, paperik ez izateagatik prekarietate handiko egoeran.

Landa-eremuan, arrantza-sektorean, duela gutxira arte eskubide ekonomikorik ez genuen lekuan.

Gure zaintza-lanek aitorpen ekonomikorik izan gabe lan egitea, eta, beraz, norberaren erretirorako eskubiderik gabe.

Gutako beste batzuoi, dibertsitate funtzionalak eragotzi egin digu ordaindutako lana lortzea.

Gutako batzuk prostituzioan aritu gara, beraz, ezin izan dugu inoiz kotizatu eta eskubiderik gabe gaude.

Gutako batzuk komunitate erlijiosoetan bizi izan gara.

Asko urteetan egon gara preso, eta, beraz, ez dugu pentsiorako eskubiderik.

Ez da kasualitatea guri, emakumeei, dagokien guztia, adin guztietakoak, garai guztietakoak eta munduko edozein lekutan, ikusezin bihurtuta, debaluatuta, ahaztuta, gutxietsita egotea, dela soldatak, pentsioak, lan-eskubideak edo pertsonen eskubide unibertsalak.

           Emakumeak gara sistema patriarkalaren bizitzaren oinarria.

Ez dugu martxoaren 8 hau pasatzen utzi nahi, gure lurretik kanpoko emakume guztiei elkartasuna adierazi gabe, edozein motatako indarkeria eta bizi-baldintza miserableak eta askatasunik gabeko emakume guztiak jasaten ari baitira.

Halaber, martxoaren 8an gogora ekarri nahi ditugu Estatuan aurten indarkeria matxistak hildako 12 emakumeak.

Gora Martxoaren 8a! 

Emakume langileen nazioarteko eguna!

Emakumeok aurrera!!